Het is allemaal niet zo mooi om met de woorden van Daniel Lohues de zanger van Skik te spreken. Wim een gozer van 37, die in zijn leven meer te verduren heeft gekregen dan een oude man van 93 met een Duits accent, Wim bleef er echter altijd positief onder. Wim had een hekel aan gezeur en geneuzel. Alleen wanneer het een ander allemaal niet zo voor de wind ging dan kon je op Wim rekenen.
Of hij je nu blij kon maken om mee te gaan naar een concert van Frans Bauer (wat hij zelf verschrikkelijk vond) of je dagelijks ging bellen om je wijze woorden in te fluisteren als je relatie niet helemaal zo liep als het moest. Wim bleef zelfs Mister Positivo toen hij zelf ziek werd. Hij kon hierin zelfs wel eens een struisvogel zijn, zijn kop in het zand steken voor zijn eigen problemen en dat maskeren door zich druk te maken voor anderen.
Ik was dan ook verrast en blij met zijn toestemming om een web-log omtrent hem en zijn ziekte in de vorm van een web-log op internet bij te houden. Het idee werd geboren in cafe Koops waar we het slechte nieuws omtrent zijn ziekte probeerde weg te drinken. In eerste instantie reageerde hij zoiets als, elke rand debiel op internet houdt tegenwoordig een web-log bij waarom zou ik. Maar toen hij de eerste resultaten zag en de eerste reacties las was hij gelijk om. De bijna 3000 reacties hebben hem en Monique dan ook enorm veel steun te gegeven alle warme berichten te mogen ontvangen.
Wim was niet echt bang voor de dood, Wim was vooral heel erg boos, boos omdat er geen enkele rechtvaardigheid voor te vinden is waarom hem dit voor de 2e keer in zijn leven moest overkomen.
Juist nu op een moment waarin hij intens gelukkig was en een leven aan het leiden was waar hij zo lang naar uitgekeken had.
Een schat van een vrouw en een wolk van een dochter, meer kon hij zich niet wensen, Wim was zielsgelukkig.
Wim zijn afkeer tegen hogere machten is voor mij dan ook zeer begrijpelijk. Hier is namelijk geen antwoord op te vinden en diegene die dat wel probeert is in mijn ogen een hypocriet die zich verstopt voor de waarheid en realiteit van het leven.
Ik kreeg van de week nog zo'n goed bedoeld e-mailtje van een ik denk wat oudere vrouw die zei dat ze God gesproken had en wist te vertellen dat het allemaal goed ging met Wim. Ik heb haar terug gemaild of ze ook wist hoe het met de blauwe ballen van God was die Wim beloofd had onder God z'n lichaam uit te trappen als ie de beste man zou tegenkomen.
Ik heb niets meer van haar vernomen.
Nee het is allemaal niet zo mooi. Ik hoop dan ook dat een ieder die zich oprecht vriend van Wim noemt niet zal vergeten dat Wim zijn geluk bij Monique en Jip lag. Zij gaan n.l. de zwaarste strijd tegemoet met hun verdriet over dit enorme verlies. Steun haar en Jip waar mogelijk is, dat is het enige wat we nog kunnen doen.
Het is allemaal niet zo mooi. En aan het eind van dit verhaal komt dan toch die olifant weer met die enorme lange snuit en die zegt TOET!
Bokkelul, we zullen je allemaal ontzettend missen.
Hele dikke zoen, Peter, Petra en Pijke.